De hersenen werken als een onzichtbare computer omdat zij gebruik maken van neuronen en deze tere neuronen kunnen slechts twee dingen ontdekken en doen: informatie verwerken en kiezen wat er daarna moet gebeuren. Al het andere gebeurt ook op de achtergrond. In feite is er geen bewust werk aan de gang; je kunt enorm bezig zijn met je innerlijke supporter of erkentelijkheid en tegelijkertijd gelukzalig (inspirerend) zijn.

Je richt je op het verleden of de toekomst, maar uiteindelijk gebeurt alles in het heden. En als je nooit meer in contact komt met het huidige moment ga je een aantal onstuitbare omstandigheden genereren.

Nu komen we meer en meer in contact met wat echt is en wat slechts een illusie is. En we laten de illusie los dat mensen verplicht zijn ons te dienen, in welke zin van het woord dan ook.

We kennen veel mensen die altijd in ons teambuilding zitten, bijvoorbeeld de populairste teamcoach van de organisatie of de sportster met wie we ons laten optrekken, en desondanks voelen we ons zo hol in onszelf. We zijn meer dan ooit gepassioneerd over ons doel of onze passie, of ons doel of onze missie, maar we hebben het gevoel dat we niet nuttig zijn in deze wereld omdat we nog niet hebben bereikt wat we hadden willen bereiken. Dit is een absoluut gebrek aan doelgerichtheid als we erover nadenken, en het is een duidelijk teken dat ieder mens zijn of haar meest krachtige en natuurlijke potentieel aan het beperken is.

De kracht van het zijn

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *